Romería, deels gebaseerd op het leven van regisseur Carla Simón, is een intiem en visueel indrukwekkend drama, waarin de kracht van verbeelding troost en verzoening biedt. 

Marina (Llúcia Garcia) is 18 jaar oud en op jonge leeftijd wees geworden. Om een handtekening te verkrijgen voor een beursaanvraag reist ze naar de Atlantische kust van Spanje, naar de grootouders van vaderskant die ze nog nooit heeft ontmoet. Daar komt ze terecht in een wirwar van tantes, ooms en neven en nichten, en weet ze niet of ze welkom is of juist weerstand zal ondervinden. Terwijl oude emoties worden losgemaakt, tederheid opnieuw opbloeit en onuitgesproken wonden uit het verleden zichtbaar worden, probeert Marina de gefragmenteerde en vaak tegenstrijdige herinneringen aan haar ouders te reconstrueren.

De film is het laatste deel van een drieluik waarin Simón haar persoonlijke geschiedenis onderzoekt: waar Summer 1993 en Alcarràs zich afspelen op het Catalaanse platteland, trekt Simón nu naar het noordwesten van Spanje, naar Galicië, en belicht via de littekens van een zoekende generatie een verduisterd hoofdstuk uit de Spaanse geschiedenis. Ondanks de andere setting en toon ten opzichte van haar eerdere films, bevestigt Simón zich met haar derde film opnieuw als een van de belangrijkste stemmen in de hedendaagse Spaanse cinema.