Tussen coming-of-age-drama, nachtmerrie en apocalyptische satire blijft Donnie Darko ook vijftienentwintig jaar later een definiërende klassieker over het opgroeien op het moment dat de wereld zelf uit het lood lijkt te staan. 

Donnie Darko is een van die zeldzame cultfilms die een generatie niet alleen beschouwde, maar waarin ze zichzelf herkende. Door de jaren tachtig niet nostalgisch maar ongemakkelijk te tonen (een wereld van keurige buitenwijken, conservatieve moraal, beklemmende schooldiscipline en volwassenen die doen alsof alles onder controle is) werd Richard Kelly’s debuut een bepalende film voor de vroege jaren nul. Nadat Donnie op onverklaarbare wijze aan de dood ontsnapt wanneer een vliegtuigmotor zijn slaapkamer verplettert, raakt hij steeds verder verstrikt in mysterieuze visioenen en de hypocrisie van de volwassen wereld om hem heen.